Supresory część 1

W swojej hodowli bawię się kilkoma genami, które nazwać można supresorami. Supresor w wolnym rozumieniu zmniejsza ekspresję danej cechy. W tym wpisie zaprezentuję jeden z supresorów płetwy ogonowej. Gen ten supresuje kształt ogonka tj. z dużej płetwy robi małą 🙂 – w moich przykładach z delty robi rakietkę. Mechanizm działania jest dosyć prosty. W kolejnych wpisach z serii o supresorach będę omawiał inne geny, których możemy użyć do zmiany dużego ogonka w mały. Zmiana ta oczywiście działa w obie strony. Tj. z małej płetwy (rakietki, łopatki, płomyka) możemy dostać deltę po usunięciu z genotypu supresora/ów. Pierwszym supresorem, który omówię jest tak zwany gen „przeźroczystej łuski” – po angielsku Translucent Scale (transparent scale). Obniża on poziom syntezy guaniny w organiźmie. Dla uproszczenia wszystkie komórki barwnikowe zawierające składniki odblaskowe nazywam guaniną. Niemniej warto pamiętać, że takich komórek odblaskowych jest kilka rodzajów w ciele. Omawiany supresor guaniny redukuje prawdopodobnie jeden rodzaj guaniny (czyli tych odblaskowych komórek pigmentowych). Akurat ten, który jest obecny w płetwie ogonowej w prawie każdej linii i stanowi o jej kształcie. Żeby zobrazować o co mi chodzi załączam obrazek rybki Philipa Shaddocka.

P. Shaddock

Na powyższym zdjęciu widać pięknie ten guaninowy połysk na płetwie ogonowej. Według teorii o supresorach płetwy ogonowej stanowi on ważny budulec ogonka w większości linii hodowlanych delt (czy też innych, dużych płetw). Jeżeli zatem do genotypu dodamy gen, który zmniejsza syntezę guaniny, płetwa ogonowa zrobi się mniejsza (zabierzemy jeden z głównych składników budulcowych). Moje krzyżówki pokazują, że kształt wyjściowej linii delt wpływa na kształt rakietki, który powstanie po dodaniu supresora guaniny. Żeby uzyskać fajne rakietki warto startować z szeroką deltą bez ostrych krawędzi. Czyli np. takie samczyki będą idealne:

Halfblack neon delta tail

Ładna rozłożysta płetwa ogonowa z zaokrąglonymi krawędziami to przepis na zacną rakietkę. Jak rozpoznać osobniki z genem przeźroczystej łuski żeby utworzyć swoją rakietkę? Popatrzcie na poniższe zdjęcie samiczki z opisywanym supresorem.

Gen przeźroczystej łuski poza obniżeniem syntezy guaniny w płetwie ogonowej obniża jej poziom na całym ciele. Tym samym powłoki ciała stają się przejrzyste, widać ubytki w guaninie także na pokrywach skrzelowych. U samczyków w zależności od fenotypu zmiany wprowadzane tym genem bywają mniej widoczne ale jak już wiecie gdzie patrzeć to sprawa jest dosyć prosta :). Dla ułatwienia poniżej kilka samczyków z moich krzyżówek z tym genem.

ubytki guaniny na pokrywach skrzelowych
u tych samczyków ubytki są zróżnicowane. Inne komórki pigmentowe je częściowo zamaskowały
U tego chłopaka ubytki widać wyraźnie od spodu głowy
Ten chłopak ładnie prezentuje ubytki na pokrywach skrzelowych

Oczywiście da się uzyskać rybki z dużą płetwą ogonową z genem przeźroczystej łuski. W tym celu należy tak zbudować genotyp by płetwa ogonowa złożona była z komórek nie ulegających supresji guaniny – czyli nie guaninowych, bądź z pozostałych rodzajów odblaskowych komórek. Po co się tak bawić? Poprzez usunięcie części odblaskowych komórek fenotyp robi się bardziej matowy. Gen przeźroczystej łuski wpływa więc na zmianę ubarwienia. Mogą być hodowcy, którym taki wygląd się podoba i zamarzą sobie rybek z dużym, weloniastym ogonkiem i tym genem. Wówczas rozsądnie jest selekcjonować kolory ogonka, których ten gen nie obejmie. Przykłady poniżej (z neta – nie znam autorów, gdyby czytali ten tekst proszę o kontakt

Fajny matowy samczyk z weloniastym ogonkiem, jednak głównie z komórek czerwonych.
Tutaj piękna welonowa płetwa ogonowa z dużą ilością białego barwnika, który rekompensuje straty w guaninie.